HomeOver onsFoto's voertuigen en TM'sAble's echelons perikelenDe eenhedenwebalbums en filmsDiverse verhalenLinks handelarenContact ons
ABLE COMPAGNIE
The mighty ones
Duitse inval
B17 Rose 'O Day
Operation "Switchback"
Moonlight shadow
Duitse inval

Duitse inval op 10 mei 1940 (zie ook "slag om de residentie")

Op mijn verzoek was ik als dienstplichtig militair gelegerd in de Kromhoutkazerne te Utrecht, zodat ik aan de opleiding tot dierenarts kon beginnen. Bij het 8e regiment bereden artillerie was ik ingedeeld als aspirant reserve paardenarts en was pelotonscommandant van 20 man.
 
Op die bewuste 10 mei werden we om 4 uur s'ochtends wakker door zwaar geronk van grote aantallen laag overkomende vliegtuigen. Ik stond op en kleedde mij snel aan. Er was al groot alarm geslagen, omdat de "Wehrmacht" inmiddels ook bij de grens was gesignaleerd. Al snel daarna kwam de commandant naar ons toe en begon iedereen enveloppen uit te delen waarin onze oorlogsbestemming stond vermeld. Van mijn peloton moesten een aantal naar Boskoop en de rest naar Den Haag.
 
Later op de dag heb ik vernomen dat het Duitse vliegtuigen op weg waren naar Engeland. Althans dat dacht men, maar boven de Noordzee zijn ze gekeerd en lieten parachutisten uit rond Den Haag. De Duitse invasie was eerder die ochtend begonnen met bombardementen waaronder de kazerne waar de cavalerie was gehuisvest. Een van de Duitse toestellen werd door het afweergeschut van onze troepen neergehaald en kwam terecht in het Bezuidenhoutkwartier. In de wrakstukken werden legerorders voor de "Luftlande Division" aangettroffen voor een overrompelingsaanval  op de "Vesting Holland". Het doel was de koningin, de regeringsautoriteiten en het opperbevel gevangen te nemen en zo een overgave zonder strijd af te dwingen. Hiertoe moesten parachutisten de naburige vliegvelden Ypenburg, Ockenburg en Valkenburg innemen, per motorfiets naar het paleis Noordeinde gaan om de koningin aan te houden en naar huisadressen van minister-president de Geer, minister van Defensie Dijxhoorn en de oppercommandant van de strijdkrachten, generaal Winkelman, om ook hen aan te houden. Daarnaast het koninklijk paleis, het regeringsgebouw en het ministerie van oorlog bezetten. De operatie werd ingeleid met het bombarderen van luchthavens en kazernes. Nadat door de "Fallschirmjäger" de bewakingstroepen waren uitgeschakeld, zou een overmacht aan luchtlandingstroepen worden aangevoerd met aan- en afvliegende transportvliegtuigen.
 
In rap tempo werd er ontbijt georganiseerd en verzamelden we ons om op pad te gaan. Bij het station aangekomen bleken er geen treinen te rijden en er waren ook geen bussen te bekennen. De troepen uit de Croeselaan, vlak achter het station, hadden de bussen al gevorderd. Het was inmiddels al ongeveer half acht. Ik kreeg een zandauto in de gaten en heb die terstond gevorderd. De manschappen werden in de laadbak geladen en we gingen op weg naar Boskoop. Een kilometer voorbij kruispunt "Oude Rijn" hoorden we 3 Stuka's een gierende duikvlucht nemen om een aantal bommen te laten vallen. Toen we dichterbij kwamen zagen we dode koeien in de wei en een DKW had een stuk beton achter in de "dickey-seat" gekregen. De 2 heren voorin zaten stomverbaasd in hun aan de weg vastgeprikte auto. Een ernstige en toch lachwekkende situatie.

We reden door en na het afzetten van 10 man in Boskoop naderden we Wateringen. Een luitenant hield ons tegen, omdat verderop Duitse parachutisten aan de ene kant van de weg in vuurgevecht waren met Nederlandse militairen aan de andere kant van de weg. Ik vroeg de chauffeur hoe hard hij kon en in volle vaart (60 km/u) reden we door, niemand werd geraakt.
In Den Haag meldden we ons bij de Cavaleriekazerne aan de Waalsdorperweg en zagen de verschrikkelijke gevolgen van het bombardement in de vroege ochtend. De 26 soldaten die op de zolder sliepen waren omgekomen en veel paarden beneden in de stallen waren dood of gewond. We kregen bevel ieder met twee paarden naar de Houtrusthallen te gaan aan het Verversingskanaal in Scheveningen. Daar werden zo'n 1200 paarden bijeen gebracht. Door de schietende Stuka's waren de straten leeg en konden wij ongehinderd met twee paarden aan de hand doorlopen. Een benauwd karwei, omdat bij de herhaalde luchtalarmen het onmogelijk was met een koppel paarden een schuilplaats op te zoeken.
Na het opstallen van de paarden gingen we buiten kijken naar de grote driemotorige JU52'ers met hun golfplaten rompen en vleugels. Ze vlogen vrij laag en er sprongen veel parachutisten uit, een fascinerend gezicht. Onze luchtafweer kon de laagvliegende Junkers vrij gemakkelijk raken. Stukken metaal vlogen in het rond, maar ze stortten niet neer.
 
De Junkers zouden op de vliegvelden landen om materieel af te zetten. Nadat ze waren aangeschoten maakten velen een noodlanding op en rond de vliegvelden, op autowegen en op het strand. Overal lag het bezaaid met wrakken. In de eerste vijf oorlogsdagen zijn 520 Duitse vliegtuigen neergeschoten. Van de bijna 3000 parachutisten zijn er 1600 gevangen genomen. Met een fregat zijn er 1200 vanuit IJmuiden naar Engeland verscheept en later ook nog naar Canada.
 
Louk van Looveren, geboren te Breda op 21 september 1919