HomeOver onsFoto's voertuigen en TM'sAble's echelons perikelenDe eenhedenwebalbums en filmsDiverse verhalenLinks handelarenContact ons
ABLE COMPAGNIE
The mighty ones
De adoptie graven
Woman’s Army Corps
The Royal Winnipeg Rifles
84th Railsplitters
9th Airforce
372 Engineers
Woman’s Army Corps


Tegen de tijd dat de Tweede Wereldoorlog begon, hadden vrouwen al een respectabele staat van militaire dienst. Het Congres richtte de Army Nurse Corps op in 1901 en de Marine Corps Verpleegkundigen in 1908, die uiteindelijk de weg hebben vrijgemaakt voor vrouwen in het leger in andere functies dan de verpleging. Zij hielden de insignes van rang, maar toch ontbrak volledige militaire status. In de Eerste Wereldoorlog dienden ongeveer 34.000 vrouwen als verpleegster in de verschillende takken. In 1917 werden vrouwen toegelaten om te dienen in Naval Reserve. Dit was een opmerkelijke beslissing van het Departement van Oorlog. Men was van mening, dat vrouwen niet in gevechtsfuncties thuishoorden in het leger. Ze werden wel toegelaten, maar konden geen carrière maken zoals hun mannelijke collega’s.



Met het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog was de overheid en militaire leiding traag om de potentiële waarde van vrouwen te herkennen in de strijdkrachten. In mei 1941 werd The WAAC opgericht. Toch werden vrouwen nog steeds niet ingezet. Dit gebeurde daadwerkelijk pas na het bombardement op Pearl Harbor. Een groot deel van de oppositie tegen vrouwen in het leger was tot dan nog steeds gebaseerd op de traditionele gedachte namelijk dat de plaats van vrouwen thuis is en het imago van het leger als mannelijk moest worden behouden.

De oorlog escaleerde snel na het bombardement op Pearl Harbor. Veel militairen raakten gewond of sneuvelden m.a.w er ontstond een tekort aan mannen. Het belang van vrouwen, die een belangrijke bijdrage aan de oorlog konden leveren, werd steeds duidelijker. De Women's Auxiliary Army Corps oogstte de steun van invloedrijke vrouwen en vrouwenorganisaties, die beweerden dat vrouwen het recht moesten krijgen om alle verantwoordelijkheden van burgerschap, met inbegrip van militaire dienst, uit te kunnen oefenen. De toenemende vraag naar militair personeel overwon de weerstand tegen vrouwen in het leger. Vrouwen werden veelal tewerkgesteld in de communicatie, op kantoor en in de gezondheidszorg. Hun rol werd zeer geprezen en als onmisbaar en van grote waarde beschouwd.



Tijdens de 2e wereldoorlog werden veel vrouwen in Amerika gemobiliseerd voor werken in de industriële sector. Het leger bleek een aantrekkelijk alternatief te zijn. Meer dan 140.000 vrouwen dienden in de Woman’s Army Corps en nog eens 60.000 in het Army Nurse Corps.
Er waren 100.000 vrouwen, die dienden bij de de Marine (Navy Waves) en er waren 14.000 leden van de Navy Nurse Corps. Ongeveer 23.000 vrouwen dienden in het Marine Corps Women Reserve (MCWR) met bijna 13.000 bij de Coast Guard.

Woman Air Service Pilots, ongeveer 1.000 sterk, werden geclassificeerd als burgers. Vrouwelijke piloten mochten niet vliegen met mannen in de cockpit en maakten minder geld dan hun mannelijke tegenhangers.

Pas na het beëindigen van de oorlog werd de rol van The Wac’s erkend. In 1946 heeft het leger een verzoek bij het Congres ingediend om the Womens’s Army Corps als een permanent onderdeel van het reguliere leger toe te voegen. Door Conservatieven werd het wetsvoorstel 2 jaar vertraagd, maar uiteindelijk werd het recht verkregen op 12 juni 1948. Het werd een apart onderdeel van het leger tot 1978, toen het bestaan als een apart corps werd afgeschaft en vrouwen volledig werden opgenomen in alle onderdelen van het leger.