HomeOver onsFoto's voertuigen en TM'sAble's echelons perikelenDe eenhedenwebalbums en filmsDiverse verhalenLinks handelarenContact ons
ABLE COMPAGNIE
The mighty ones
Duitse inval
B17 Rose 'O Day
Operation "Switchback"
Moonlight shadow
Operation "Switchback"
 

Op de 6e oktober om 05.30 ging de Canadese 7e Infanteriebrigade, die een tocht van 150 km uit Calais achter de rug had, aan de overzijde van het Leopoldkanaal in de buurt van Eede tot de aanval over. Onder dekking van 27 Wasps (Brengun-carriers met vlammenwerpers erop gemonteerd) staken de Canadian Scottish en de Regina Rifles in stormboten het kanaal over en veroverden twee kleine bruggenhoofden. De Duitsers, die verrast waren en uit hun evenwicht gebracht waren door de vlammenwerpers, reageerden al spoedig zeer fel. Ze legden een zwaar mortier en mitrailleurvuur en bij hun tegenaanval vielen aan beide zijden veel slachtoffers, ondanks de massale Canadese artillerie- en luchtsteun. Het 3de Bataljon, de Royal Winnipeg Rifles, stak in de loop van de nacht het kanaal over. Op 9 oktober werden na zware gevechten de beide bruggenhoofden samengevoegd en in de nacht van de 13e legden de Royal Canadian Engineers (Canadese genietroepen) een zware brug over het kanaal, zodat de volgende morgen tanks konden oversteken. De Canadese brigade had intussen 533 officieren en manschappen verloren, van wie 111 gewonden.

Twee dagen na de aanval van de 7de Brigade op de linkerflank, viel de Canadese 9de Infan- teriebrigade aan de overzijde van de Braakman aan. De Britse 79ste Pantserdivisie had gespe- cialiseerde pantservoertuigen geleverd bij de landingen in Normandië. De beide Royal Engineer eenheden, die opnieuw waren uitgerust, leverden nu 100 Buffalo’s (Amerikaanse amfibische voertuigen op rupsbanden) en 40 Terrapins (Britse amfibische voertuigen op wielen) voor de aanval. Na een oponthoud van 24 uur, dat veroorzaakt werd door moeilijk heden om de Schelde te bereiken via een beschadigde sluis, vertrokken de Buffalo’s, bemand met de North Nova Scotia Highlanders en de Highland Light Infantry of Canada op 9 oktober om 02.00 uur bij helder maanlicht uit Terneuzen en voeren naar de ‘stranden’ van de dijken aan de overzijde van de Braakman. Ze moesten 9 km varen.

De verrassing was volkomen. De Duitsers begonnen pas te schieten toen het licht geworden was en tegen die tijd was het bruggenhoofd vast in handen van de geallieerden. Om 09.30 kwam het reservebataljon, gevormd door de Dunda’s, de Stormont en de Glengary Highlanders onder bescherming van een rookgordijn aan land. Eberding trommelde reserves op om de aanval af te slaan, maar de Canadezen veroverden Hoofdplaat, 3,5 km verderop langs de Schelde gelegen, op 10 oktober en Biervliet op de 11e, nadat ze afgezwenkt waren in de richting van de Isabellapolder. Een hernieuwde aanval van de Algonquins op de 10e op de Isabellapolder mislukte en toen stuurde Spry zijn derde brigade, de 8ste Infanteriebrigade, naar het bruggehoofd. Op de 14e maakten patrouilles, die het geïnundeerde land bij Watervliet waren overgestoken, contact met de mannen bij de Isabellapolder en op de 16e bleken de Duitsers Eede ontruimd te hebben. In de nacht van de 18e loste de l57ste Infanteriebrigade van de 52ste (Lowland) Divisie de Canadezen daar af en maakte op de 19e bij Aardenburg contact met het 7e Canadese Verkenningsregiment.

Op 2 november 1944 werd de laatste Duitse tegenstand in Cadzand neergeslagen. Een dag eerder was een geallieerde landing op Walcheren uitgevoerd. De laatste strijd werd in Knokke gestreden. Dat Duitse bastion viel op 3 november 1944. Daarmee was dit deel van deze harde, veel mensenlevens kostende veldtocht beeindigt. De Geallieerden hadden toen de monding van de Westerschelde onder controle. De operatie ‘Switchback’ was op 3 november 1944 voltooid. Het leverde 12.700 Duitse krijgsgevangenen op. Meer dan 800 Canadezen waren tijdens de gevechten gesneuveld. Onder de bevolking waren 580 doden gevallen. Ongeveer 2050 huizen waren door het oorlogsgeweld geheel vernield, 1020 huizen waren beschadigd