HomeOver onsFoto's voertuigen en TM'sAble's echelons perikelenDe eenhedenwebalbums en filmsDiverse verhalenLinks handelarenContact ons
ABLE COMPAGNIE
The mighty ones
De adoptie graven
Woman’s Army Corps
The Royal Winnipeg Rifles
84th Railsplitters
9th Airforce
372 Engineers
84th Railsplitters


Railsplitters en de strijd in Europa

History

Een klein stukje historie en de opmars van Geilenkirchen via de Ardennen naar de Elbe in Duitsland tijdens het Rhineland offensief.

De naam “Railsplitters” ontstond net voor de burgeroorlog van 1861. Abraham Lincoln ooit gewerkt als Railsplitter, kreeg al snel de bijnaam Railsplitter tijdens zijn kandidatuur als president. Vandaar dat de Railsplitters ook wel de Lincoln Divisie wordt genoemd. Hieronder ziet u Abraham Lincoln werken als Railsplitter.


Tijdens de 1e wereldoorlog zijn de Railsplitters, toen nog bekend als de Lincoln Divisie, geland in Cherbourg en Le Havre en werden ingezet tegen de legers van de keizer. De Lincoln Divisie werd niet ingezet als eenheid maar, door een tekort aan soldaten in de andere divisies en griep, als aanvulling voor de andere eenheden.

Na de eerste wereldoorlog werd de 84th inf. Divisie een slapende Divisie.

Op 15 oktober 1942 werd de nieuwe 84th Infantry Divisie geactiveerd in Camp Howze, Texas dicht bij Dallas.

De divisie bestond uit het 333e, 334e en het 335e infantry Inf. Regts.; 325e, 326e, 327e, en het 909e FA BnS.;

309e Engr. Combat Bn.; 309e Med Bn.; 84e Sig. Co, 784e Ord. Ligt Maintenance Co.; 84th QM Co.; 84th Recon Troop.

Totaal bestond de Divisie uit 16000 man. Zij startte op 4 januari 1943 de basistraining. Het was koud en winderig in Noord Texas. Een voorproefje van wat zij 2 jaar later zouden meemaken in de Ardennen.


Van Camp Howze verplaatste het 84th zich naar Louisiana voor een grote oefening van 8 weken, waarbij de samenwerking tussen infanterie, artillerie, tanks destroyers en andere takken werd geoefend.


Hieronder de oefeningen in Camp Howze.


In februari 1944 werden de oefeningen verplaatst naar Camp Claiborne in La. Dit was de eenmalige thuisbasis van het 164 inf die hadden gevochten bij Guadalcanal, de 34th Inf. Div. en de veteranen van de 82th Airborne die hadden gevochten in Italië. De oefeningen vonden plaats in moerasgebieden rond het camp.

Het was ook de tijd, dat de veranderingen in de bevelvoering en administratie werden doorgevoerd. Brig. Gen. Nelson M. Walker, toen Divisiecommandant, was gesneuveld bij een andere Divisie en Gen. Bolling volgde hem op als Divisiecommandant.


John T. Gunter was ingedeeld bij het 334e inf. Third Battalion K Company. Emil H. Schenkel was ingedeeld bij het 334e inf. Second Battalion G Company.


Het oorspronkelijke plan was gericht op aankomst in Cherbourg. Helaas door het slechte weer was men genoodzaakt om uit te wijken naar Southampton. In Engeland werd een hoofdkwartier ingericht in Winchester.

In de tussentijd werd er personeel en vrachtwagens geleverd voor de “Red Ball Express te ondersteunen.


Eind oktober kwamen de orders binnen en op 1 november werd de rest van de Divisie afgezet op Omaha Beach met LST’s, LCT’s en Liberty Schepen. (zie foto van de landing van het 84th op Omaha Beach)


Om zo weinig mogelijk tijd te verliezen werd het 84th binnen een week na vertrek door Frankrijk, Belgie en Nederland vervoerd naar de Siegfriedlinie. Daar werden zij direct ingezet in het best verdedigde stuk van de Siegfriedlinie. Het 333e, 334e en de bijgevoegde Yeoman Sherwood Rangers werden uitgeleend aan het Tweede Britse Leger. Het 335e werkte samen met het 34e inf. Divisie.

Net zoals in WWI werden de Railsplitters ingezet als trouble-shooters en werkte niet als een gehele Divisie.

Het 334e inf. Reg. waartoe John T. Gunter en Emil H. Schenkel behoorde, werd ingezet om de stad Geilenkirchen in te nemen. Een belangrijk indistriueel centrum van Duitsland met veel mijnbouw en transport.

Geilenkirchen had op dat moment een inwonersaantal van 20.000 mensen en de Duitsers waren vastbesloten om de stad niet zonder slag of stoot in te nemen.

Voor de mannen van het 84e was dit een grote uitdaging om na de oefeningen in de moerassen van Louisiana een stad in te nemen.

De mannen van het 334e moesten het doen zonder tanksteun, die waren vastgelopen in de modder. Tegen de avond had men de hoogtes rond de stad ingenomen De hele avond werd er gevochten rond de stad en hier ontstonden de eerste helden van het 84th.

Een Duitse officier vertelde:”We wisten, dat we met verse troepen te maken hadden en dat we het makkelijk zouden krijgen, maar deze mannen vechten beter dan alle troepen die ik zag in Afrika, Rusland en Frankrijk”.


Het binnengaan in Geilenkirchen van het 334e.


19 November vond de aanval op de stad plaats. Binnen twee uur hadden de mannen van het 84e het centrum bereikt.

Er werd hevig tegenstand gegeven uit de bunkers, van machinevuur, 88s mortieren en sluipschutters. Men ging door zonder pauzeren en verdreven de geallieerden de Duitsers terug naar Suggerath.

Het 84e had, in perfecte samenwerking met het Britse leger, de tweede stad van Duitsland veroverd, ondanks de grote weerstand van de Duitsers.

De volgende dagen consolideerde het 84e zich rond Prummern en Suggerath. De meeste weerstand kwam van de Panzer Grenadiers en SS Troepen.

De Railsplitters werden losgekoppeld van het 2e Britse leger en toegevoegd aan het 9e leger, XIII Corps. Dit was een offensief leger en het 84e werd een van de speerpunten van dit legerkorps.

Er volgden nog gevechten met het de Duitsers rond Beeck en Lindern en de Duitsers leden zware verliezen. De Duitsers probeerden nog een tegenaanval te organiseren maar deze werd gebroken voordat het werd ingezet.


Trouble Shooters, race om te redden.

Terwijl de Divisie zich voorbereide om verder te vechten tegen de West Wall, bereide de Duitsers een tegenaanval voor in de Ardennen. Von Rundstedt opende de aanval op 16 december in de 1e Army sector.

Drie dagen later drongen vijandelijke troepen ver door tussen Houffalize en Bostogne en gingen verder richting de Maas ten zuiden van Luik.

Railsplitters werden geconfronteerd met problemen die zij nooit hadden gekend in Duitsland.

Er was geen informatie over de vijand. Duitse troepen in Amerikaanse uniformen met voertuigen waren doorgedrongen door de linies. Duitse parachutisten waren gedropt achter de linies.

De Duitsers hadden een hele Amerikaanse Divisie overrompeld en 40 mijl teruggedrongen. De Luftwaffe was groter in sterkte dan tijdens D-Day.

Net als in Duitsland werd het 334e ingezet bij Hotton. Co. F. viel 7 Mark V Tanks, een half-trach en 20 infanteristen aan. 4 Tanks werden vernietigd.

Dit waren slechts schermutselingen, de werkelijke taak was de lijn Hotton-Marche vasthouden ten koste van alles.

Dit was een verdedigingslijn van ongeveer 12 mijl en de Railsplitters groeven schuttersputten om de 150 meter.

Er was geen dekking op de flanken zodat ze eigenlijk op een eiland zaten. Het grootste gevaar kwam van een aanval over de totale verdedigingslijn. Hiervoor waren ze met te weinig manschappen.


De Compagnies en peletons opereerden vaak onafhankelijk van elkaar gedurende deze chaotische situatie.

Co L, 335e was afgesneden tussen Marloie en Rochefort, Co. K, 335e vocht zich een weg naar Grupont en zocht aansluiting bij Co I, 335e. Zij verdedigde Rochefort voor een periode van 18 uur waarbij de Duitsers 6 tot 8 tanks verloren.


Het 333e was voortdurend in gevecht met de vijand en wist drie keer uit een val te ontsnappen.

De Duitsers konden niet voorbij de Railsplitters komen en zijn noemde de Divisie in de propagandabladen een “Terror Division”.

Het was bitter koud in de Ardennen en de Heuvels en bossen waren bedekt met ijs en sneeuw. De grond was zo hard, dat het graven van een schuttersputje vijf uur duurde.

Omsingelde Railsplitters van het 334e veroverde een machinegeweer en doden en verwonden 45 Duitsers voor zijn terugkeerde naar hun linies.

De schermutselingen duurde drie dagen voordat de flanken werden versterkt met twee pantser Divisies. Bij deze schermutselingen werden diverse krijgsgevangenen gemaakt.

Railsplitters ontmoeten de pantser-divisies.


De grote aanval door de Duitsers werd in het centrum van de verdediging ingezet op de weg tussen Hotton en Marche. Het trof het 334e van de Railsplitters. Door de grote afstand van de schuttersputten konden de Duitsers makkelijk infiltreren.

Railsplitters probeerden met schreeuwen, machinegeweren en gewone geweren de Duitsers tegen te houden. De Duitsers met schietende tanks konden Verdenne veroveren. Er werden hierbij zevenenzestig gevangenen gemaakt.

Een andere Duitse aanval ging aan de andere kant van het dorp naar het kasteel wat 200 meter buiten het dorp lag. De Duitsers versterkte de Divisies en trokken verder noordwaarts.


Op kerstnacht 01.00 uur 1944, Co K van het 334e en Co L van het 333e zetten een tegenaanval in op Verdenne.Tot hun grote verbazing waren de Duitsers Kerst aan het vieren en zijn namen 305 Duitser gevangen en vernietigde 6 tanks en andere Duitse voertuigen in de besneeuwde velden rond Verdenne. Door de herovering van Verdenne ontstond er een zak in de linies van de Duitsers die zij wanhopig probeerde te dichten. De Railsplitters plaatste een aanval die door de Duitsers werden afgeslagen door zware tanks. De Duitsers sloegen terug met tanks en infanterie die door de Divisie Artitlerie werd afgeslagen. De dag erna probeerde de Duitsers wederom de zak in de linies te dichten met tanks en infanterie. De Railsplitters hielden met hevig vechten stand en uiteindelijk trokken de Duitsers zich terug in de bossen.

Ondertussen vochten andere eenheden van de Railsplitters met de Wehrmacht tussen Marenne en Hampteau. Met bazooka’s en mijnen gingen zij het gevecht aan met acht tanks, tien half-tracks, verschillende motoren, jeeps en 80 infanteristen.


Co I wist de eerste aanval op te vangen maar een tweede golf tanks ging door de posities van Co I. Na een half uur was de strijd over en de zak in de Duitse aanval was verdwenen. Railsplitters artillerie spuwde vuur en er was een nieuw front ontstaan.

 

Kerstwens voor de eenheden van deRailsplitters.


De Duitsers hadden even genoeg van het vechtend en zij betrokken een verdedigende stelling. Zij hadden veel soldaten verloren of waren krijgsgevangen gemaakt.

De bevelhebber van het 84e, een gedecoreerde 1e wereldoorlog Veteraan, Generaal Bolling toonde bewondering voor de Railsplitters toen hij zei:”Ik ben altijd verbaasd over wat deze  Gi’s kunnen doen, zij kunnen alles”.

De Railsplitters hadden 45 dagen aan een stuk door gevochten en een verslaggever en veteraan van de “New York Times” schreef dat de omstandigheden in de Ardennen de slechtste waren die Amerikaanse soldaten ooit hadden meegemaakt.

De verdedigingslinies ten zuiden van Mache werden overgedragen aan de Engelse en de Railsplitters kregen een leidende rol in het noorden van de Ardennen alwaar zij de gevechten voortzette. Dit deden zij samen met het 2e Armd. Divisie en zij moesten de tanks beschermen tijdens de aavallen. Helaas waren de rollen vaak omgedraaid. Door de mijnen en gladde wegen konden de tanks vaak niet voorwaarts gaan en gingen de infanteristen vaak voorop in de aanval.

Binnen drie dagen hadden de Duitsers zulke zware verliezen geleden, zodat zij zich met tegenzin moesten terugtrekken. Het 2e SS Panzer Div. moest zich terugtrekken vanwege zware verliezen en het 9e SS Panzer Div. werd ingezet. Voor de Duitsers ging het niet beter, de Railsplitters vochten door en ook het 9e SS Panzer Div. moest als snel terugtrekken.  De Duitsers die dachten met Kerst in Parijs te zijn en liepen nu als geslagen honden rond.


De Railsplitters hadden het dorp Nadrin bezet en lagen onder Artilitievuur. Het was in dit dorp, waar John T. Gunter werd getroffen door granaatscherven tijdens een artillerieaanval en als gevolg hiervan stierf. John T Gunter stierf op 17 januari 1945 als gevolg van een artillerieaanval. John werd 19 jaar.


John T Gunter ligt begraven op

Henri-Chapelle België.

Vak E rij 9 graf 63

 


De Railsplitters trokken op naar de volgende stad “Houffalize” . Er werd stevig tegenstand verwacht door de Duitsers. Maar de geallieerden lieten de Duitsers niet tot rust komen en op 16 januari trok het 333e van de Railsplitters de stad binnen.

Eerder die dag trok een patrouille van de Railsplitters achter de Linies in Laroche door om contact te maken met het Derde leger ten zuiden van Laroche. Zodoende werd de kloof rond Larcohe gedicht. De 84e divisie werd door het VII Corps geprezen om hun vasthoudendheid om hun doel te bereiken.

De Railsplitters waren nog niet klaar in de Ardennen. Zij consolideerde rond de steden Gouvy, Beho en Ourthe. Zij moesten deze posities houden tussen Houffalize en St. Vith.

Na twee maanden continu in gevecht te zijn was de missie in België beëindigd en konden de Railsplitters hun opmars naar de Rijn vervolgen.


Rhineland offensief

Na het de “Battle of the Bulge” vertrokken de Railsplitters naar een gebied in Nederland om voorbereidingen te treffen voor het laatste grote offensief tegen de Duitsers.

Voordat de geallieerden de Duitse legers konden achtervolgen, moest de kleine maar verraderlijke rivier de Roer worden overgestoken. Deze prominente opdracht kreeg de Railsplitters en moest zorgvuldig worden gepland.

Vroeg in februari verplaatsten de Railsplitters zich langs de Rivier en op 23 februari om 03.30 uur werd de aanval ingezet met een 45 minuten durende artillerieaanval. Het 1e Bat. 334e stak in boten de rivier over en de Duitsers waren compleet overrompeld. Kort na de aanval hadden Engineers bruggen aangelegd, zodat de infanteristen snel naar de overkant konden. Anti-Aircraft batterijen hielde de Duitse luchtmacht bezig. Kort daarna stuitte de geallieerden op hevige mortier- en artillerie aanvallen van de Duitsers.

Nadat het verzet was gebroken trokken de Railsplitters verder op. De opmars geschiedde zo snel, dat zij zich lieten vastbinden aan de zijkant van vrachtwagens met machinegeweren en al schietend verder trokken.

Het tweede battalion van het 334e Compagny G (Emil H. Schenkel) trok op 1 maart Suchteln (Vierssen) binnen. Zij hadden opdracht gekregen om een Anti tankgeschut uit te schakelen. Zij sprongen van de tanks en onder dekking van rok trokken zij op en verrasten de vijand met geweervuur.  Het was op deze plek dat Emil H. Schenkel dodelijk werd getroffen door geweervuur.



Emil H. Schenkel sneuvelde op 1 maart 1945 als gevolg van geweervuur.

Emil werd 39 jaar en liet een vrouw (Hannah) en een zoon (Ray) achter.

Emil H Schenkel ligt begraven op Margraten.

Vak B rij 12 graf 32



De Railsplitters trokken van de Roer tot de Rijn in 10 dagen. Een afstand van 50 mijl. Zij hadden in vier maanden tijd 9000 Duitsers gedood of verwond. Zij werden ingezet als trouble-shooters en hadden in vier maanden tijd een benijdenswaardige reputatie opgebouwd.

Velen stellen mij de vraag:”Wat betekent dat embleem voor jouw tent en de markings op jouw Dodge”.

Ik antwoord dan: “Dit is een eerbetoon aan de mannen van de Railsplitters, die vier maanden lang onafgebroken hadden gevochten. Waaronder John T Gunter en Emil H Schenkel waarvan ik de graven heb geadopteerd”.


Het kamp in het Valkhofpark in Nijmegen in september tijdens herdenking Market Garden.

Dank aan Kees Zwaans voor ontwerpen en maken van het bord met het embleem van de Railsplitters.


John Braad